از مطالعه شرح حال پیغمبران بزرگ خدا مخصوصاً پیامبر اسلام صلى الله علیه و آله و سلم و ائمه هدى علیهم السلام بخوبى استفاده مى‏شود كه این بزرگواران براى تحقق بخشیدن به اهداف تبلیغى و تربیتى خود از اصول اخلاقی استفاده مى‏كردند و خود سرمشق بزرگى براى اخلاق فاضله اجتماعى بودند.
طرز برخورد آنان با مردم چنان بوده كه به سرعت آنها را به سوى خود و تعلیمات عالى خود جلب و جذب مى‏نمودند، عده‏اى میل دارند به همه این امور رنگ اعجاز بدهند در حالى كه چنین نیست، اگر ما هم سنّت و روش آنها را در برخورد با دیگران بكار بندیم به سرعت مى‏توانیم در مردم تأثیر بگذاریم و در اعماق روانشان نفوذ كنیم.
قرآن کریم درباره پیغمبر بزرگ اسلام صلى الله علیه و آله و سلم می فرماید:
وَ مِنْهُمُ الَّذینَ یُؤْذونَ النَّبِىَّ وَ یَقولونَ هُوَ اذُنٌ قُلْ اذُنُ خَیْرٍ لَكُمْ یُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ یُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنینَ وَ رَحْمَةٌ لِلَّذینَ امَنوا مِنْكُمْ وَ الَّذینَ یُؤْذونَ رَسولَ اللَّهِ لَهُمْ عَذابٌ الَیمٌ‏
 و از ایشان كسانى هستند كه پیامبر را آزار مى‏دهند و مى‏گویند: «او زودباور است.» بگو: «گوش خوبى براى شماست، به خدا ایمان دارد و [سخن‏] مؤمنان را باور مى‏كند، و براى كسانى از شما كه ایمان آورده‏اند رحمتى است.» و كسانى كه پیامبر خدا را آزار مى‏رسانند، عذابى پر درد [در پیش‏] خواهند داشت.
شأن نزول آیه:
این آیه درباره گروهى از منافقان نازل شده، كه دور هم نشسته بودند و سخنان ناهنجار، درباره پیامبر صلى الله علیه و آله مى‏گفتند، یكى از آنان گفت: 

این كار را نكنید؛ زیرا مى‏ترسیم به گوش «محمّد» برسد، و او به ما بد بگوید (و مردم را بر ضد ما بشوراند).یكى از آنان كه نامش «جلاس» بود گفت: مهم نیست، ما هر چه بخواهیم مى‏گوئیم، و اگر به گوش او رسید، نزد وى مى‏رویم، و انكار مى‏كنیم، و او از ما مى‏پذیرد؛ زیرا محمّد صلى الله علیه و آله آدم خوش‏باور و دهن‏بینى است، و هر كس هر چه‏ بگوید قبول مى‏كند، در این هنگام آیه فوق نازل شد
نقاط قوّت ازطرف دشمنان به عنوان نقاط ضعف بیان می شود
وقتى كه در مقام مبالغه درباره كسى مى‏خواهند بگویند كه او زیاد حرفها را گوش مى‏كند، مى‏گویند كه او گوش است. در زبان فارسى هم ما مى‏گوییم: فلان كس در فلان مورد سراپا گوش شده بود. وقتى مى‏خواهیم بگوییم كه غیر از استماع و شنیدن چیز دیگرى در كارش نیست مى‏گوییم سراپا گوش شده است. اینها درباره پیغمبر اكرم این تعبیر را كردند كه پیغمبر سراپا گوش است. مى‏خواستند نسبت به پیغمبر اكرم عیبجویى كنند كه او حرف همه را مى‏شنود، از همه حرف‏شنوى دارد. بعد آیه مى‏فرماید: قُلْ اذُنُ خَیْرٍ لَكُمْ‏ بگو او گوش نیكى براى شماست. حال مقصود چیست، بعد برایتان توضیح مى‏دهم. بعد مى‏فرماید: یُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ یُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنینَ ...
براى اینكه مفهوم این آیه روشن بشود چند مطلب را باید عرض بكنیم
یكى اینكه از خصوصیات بسیار بارز پیغمبر اكرم این بود كه نسبت به همه اصحاب و صحابه خودشان محبت مى‏ورزیدند، انواع محبتها، به طورى كه اگر حضرت یكى از صحابه را سه روز نمى‏دیدند یعنى اگر مى‏دیدند كه در جلسات مسجد حضور ندارد تفقّد مى‏كردند و مى‏پرسیدند فلانى كجاست، چرا او را نمى‏بینیم؟ و از خصوصیات هر رهبر بزرگ این است كه بى‏اعتنا به حرف افراد نیست، حرف همه را گوش مى‏كند ولى عمده این است كه چگونه تصمیم مى‏گیرد.
سه روش رهبرى‏
بعضى‏ها این جورند كه حرف همه را گوش مى‏كنند و چون حرفها ضد و نقیض است طبعاً اینها از خودشان تصمیمى ندارند یعنى رأى و فكرشان به دست دیگران است.
درباره بعضى افراد، گاهى مضمون مى‏گویند كه فلان كس عقیده‏اش عقیده آخرین كسى است كه با او ملاقات كرده، یعنى آخرین كسى كه با او ملاقات كرده و حرفهایى به او تلقین كرده عقیده او فعلًا همان عقیده آن شخص است، و اگر كسى دیگر رفت یك حرف دیگر زد باز عقیده او را پ